Szablon macierzy alergenów: bezpłatna tabela dla Twojego menu (63 kraje)

Czym jest matryca alergenów? Matryca alergenów (lub wykres alergenów) to tabela, w której dania są ułożone w wierszach, a alergeny w kolumnach. Dla każdego dania zaznaczasz, jakie alergeny ono zawiera, jakie ewentualnie zawiera, a także datę ostatniego sprawdzenia przepisu i składników na etykietach. Pracownicy korzystają z niej, aby szybko i poprawnie odpowiadać klientom. W Wielkiej Brytanii i UE obowiązuje 14 alergenów; w Stanach Zjednoczonych jest ich 9, w Kanadzie 11, a inne kraje mają własne listy. Poniżej znajduje się darmowy szablon, który możesz skopiować, oraz zasady dotyczące alergenów obowiązujące we wszystkich 63 krajach, w których działa Chef Hygiene.

Download on the App Store

Get it on Google Play

Get it from Microsoft

Use it in your browser

Niniejszy przewodnik jest przeznaczony dla restauracji, punktów gastronomicznych, kawiarni, piekarni, cukierni, pubów, lokali gastronomicznych, sklepów osiedlowych, szkolnych kuchni, firm cateringowych, food trucków i domowych piekarzy. Wszystkie przepisy pochodzą z oficjalnego źródła rządowego, agencji żywnościowej lub prawa. W przypadku braku potwierdzenia przepisu, w tabeli wskazano „Zapytaj swojego organu”.

Aby uzyskać szerszy obraz, przeczytaj Przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności w poszczególnych krajach: jedna tabela dla 63 krajów i Papierowe a cyfrowe zapisy dotyczące bezpieczeństwa żywności.

Spis treści

1. Czym jest matryca alergenów i dlaczego jej potrzebujesz
2. Bezpłatny szablon macierzy alergenów
3. Jak wypełnić formularz krok po kroku
4. Jakie alergeny: listy prawne
5. Wszystkie 63 kraje w jednej tabeli
6. Według rodzaju działalności
7. W jaki sposób Chef Hygiene dba o prawidłową tabelę alergenów
8. Często zadawane pytania
9. Źródła oficjalne

1. Czym jest matryca alergenów i dlaczego jej potrzebujesz

• Jedno miejsce na odpowiedź. Gdy klient mówi: „Mam alergię na sezam”, obsługa patrzy na jeden wiersz i jedną kolumnę zamiast zgadywać.
• Prawo wymaga tego w wielu krajach. W Wielkiej Brytanii i każdym kraju UE firmy spożywcze muszą podawać informacje o alergenach dla żywności sprzedawanej luzem lub serwowanej w restauracji, a nie tylko dla żywności paczkowanej. Najłatwiejszym sposobem na przygotowanie tych informacji jest pisemna tabela.
• Inspektorzy tego szukają. Przejrzysta, datowana tabela pokazuje, że wiesz, co znajduje się w twoim jedzeniu.
• Chroni ludzi. Błędna odpowiedź na pytanie o alergen może spowodować u kogoś poważną chorobę.

Matryca alergenów nie zastąpi dbałości w kuchni. Przechowuj produkty z alergenami oddzielnie, używaj czystego sprzętu i sprawdzaj etykiety każdego nowego dostawcy.

2. Darmowy szablon macierzy alergenów

Skopiuj tę tabelę do arkusza kalkulacyjnego lub wydrukuj ją. Użyj C dla „zawiera”, M dla „może zawierać” i pozostaw pole puste, jeśli danie nie zawiera danego alergenu. Dodaj jeden wiersz dla każdego dania, napoju, sosu i dodatku.

Szablon dla Wielkiej Brytanii, UE i innych krajów, w których stosuje się 14 alergenów:

Szablon dla Stanów Zjednoczonych (9 głównych alergenów):

Szablon dla Kanady (11 priorytetowych alergenów):

W przypadku innych krajów należy skorzystać z listy w sekcji 4 i dodać kolumnę dla każdego alergenu.

Porady:

• „Gluten” oznacza zboża zawierające gluten: pszenicę, żyto, jęczmień i owies (oraz orkisz i pszenicę khorasan na liście UE).
• „Orzechy drzewne” na liście UE oznaczają migdały, orzechy laskowe, orzechy włoskie, orzechy nerkowca, pekan, orzechy brazylijskie, pistacje i orzechy makadamia. Niektóre kraje proszą o podanie nazwy orzecha.
• „Siarczyny” na liście UE oznaczają dwutlenek siarki i siarczyny w stężeniu powyżej 10 mg na kg lub litr.
• W każdym wierszu wpisz „Data sprawdzenia”. Wykres, którego nikt nie sprawdzał przez rok, jest bezużyteczny.

3. Jak wypełnić formularz krok po kroku

1. Wypisz wszystko, co sprzedajesz. Dania, napoje, sosy, dressingi, dodatki, desery i dania specjalne.
2. Zapisz przepis na każdą potrawę. Wypisz każdy składnik, łącznie z olejami, bulionami, mieszankami przypraw i dodatkami.
3. Przeczytaj etykiety. W przypadku każdego zakupionego składnika przeczytaj listę alergenów na opakowaniu lub specyfikację dostawcy.
4. Zaznacz C lub M. C, jeśli alergen jest składnikiem; M, jeśli na etykiecie jest napisane „może zawierać” lub jeśli istnieje realne ryzyko kontaktu krzyżowego w Twojej kuchni.
5. Wpisz datę. W polu „Data sprawdzenia” wpisz dzisiejszą datę.
6. Sprawdź ponownie, jeśli coś się zmieni. W przypadku nowego dostawcy, nowej receptury lub specjalnego środka sprawdź ponownie ten wiersz.
7. Umieść instrukcję w miejscu widocznym dla personelu. Upewnij się, że każdy członek personelu wie, jak ją przeczytać.
8. Poinformuj klientów, gdzie mogą uzyskać informacje. Postępuj zgodnie z zasadami obowiązującymi w Twoim kraju, o których mowa w sekcji 5: w menu, na znaku, na piśmie lub ustnie w formie komunikatu.

4. Jakie alergeny: listy prawne

• Wielka Brytania, wszystkie kraje UE, Islandia i Norwegia: 14 alergenów. Seler, zboża zawierające gluten, skorupiaki, jaja, ryby, łubin, mleko, mięczaki, gorczyca, orzeszki ziemne, sezam, soja, dwutlenek siarki i siarczyny, orzechy drzewne (Rozporządzenie UE nr 1169/2011, załącznik II; w Wielkiej Brytanii zachowana wersja oraz Rozporządzenie w sprawie informacji o żywności z 2014 r.). Serbia i Albania stosują te same 14 alergenów.
• Stany Zjednoczone: 9 głównych alergenów. Mleko, jaja, ryby, skorupiaki, orzechy drzewne, orzeszki ziemne, pszenica, soja i sezam (FALCPA 2004 oraz ustawa FASTER, która dodała sezam od 1 stycznia 2023 r.).
• Kanada: 11 priorytetowych alergenów. Jaja, mleko, musztarda, orzeszki ziemne, skorupiaki i mięczaki, ryby, sezam, soja, siarczyny, orzechy drzewne oraz pszenica i pszenżyto.
• Australia i Nowa Zelandia. Pszenica, ryby, skorupiaki, mięczaki, jaja, mleko, łubin, orzeszki ziemne, soja i sezam; dziewięć orzechów drzewnych z nazwy; jęczmień, owies i żyto, jeśli zawierają gluten; siarczyny w ilości 10 mg/kg lub więcej (norma FSANZ 1.2.3).
• Japonia: 9 obowiązkowych na żywności paczkowanej. Jajka, mleko, pszenica, krewetki, kraby, gryka, orzeszki ziemne, orzechy włoskie i nerkowce. Nerkowce stały się obowiązkowe od 2026 roku.
• Rosja i Białoruś. Przepisy EAEU dotyczące etykietowania TR CU 022/2011 wymieniają 15 składników alergennych w żywności pakowanej.
• Meksyk: 9 dla żywności paczkowanej (NOM-051). Brazylia: lista RDC 727/2022 dla żywności paczkowanej.
• Zatoka Perska. Dubaj: 9 grup alergenów (Kodeks Żywnościowy Dubaju). Arabia Saudyjska: 14 w menu. Katar: alergeny w każdej pozycji menu.

Listy produktów pakowanych są ważne również dla restauracji: informują, na co zwracać uwagę na etykietach składników, które kupujemy.

5. Wszystkie 63 kraje w jednej tabeli

Jak czytać tabelę:

• Alergeny: lista obowiązująca w Twoim kraju.
• Restauracje / żywność luzem: w jaki sposób należy podawać informacje o alergenach w przypadku żywności niepakowanej.
• Żywność pakowana na miejscu: żywność pakowana samodzielnie i sprzedawana w tym samym miejscu (w Wielkiej Brytanii „wstępnie pakowana do bezpośredniej sprzedaży”, w skrócie PPDS).
• Dostawa / online: co musisz powiedzieć klientom składającym zamówienia na odległość.
• Kary: obowiązują tylko w przypadku opublikowania oficjalnej kwoty.
• Zapytaj swojego przedstawiciela: nie udało nam się potwierdzić tego z oficjalnego źródła.

Z oficjalnych źródeł, sprawdzono w październiku 2026 r.

Notatki według regionu

• Wielka Brytania: informacje o alergenach można podawać w dowolny sposób, w tym ustnie, ale jeśli personel poinformuje o tym klientów, musi być umieszczona stosowna informacja. Żywność pakowana do sprzedaży bezpośredniej (na przykład kanapki przygotowywane i pakowane rano) musi mieć etykietę z nazwą i pełną listą składników, z zaznaczonymi 14 alergenami (ustawa Nataszy z października 2021 r.). Irlandia idzie dalej: informacje dotyczące żywności luzem muszą być podane w formie pisemnej, a klient nie musi pytać o nie.
• Kraje nordyckie: Dania, Finlandia, Islandia i Szwecja zezwalają na informacje ustne z wyraźnym komunikatem. Norwegia wymaga informacji pisemnych w języku norweskim; informacje ustne nie mogą ich zastąpić. W Norwegii przepisy dotyczą również napojów.
• Europa Zachodnia: Niemcy i Holandia zezwalają na udzielanie informacji ustnych wyłącznie z pisemnym zapisem i powiadomieniem. Francja wymaga informacji pisemnych, widocznych. Belgia dopuszcza informacje pisemne lub ustne pod pewnymi warunkami. Luksemburg wymaga informacji pisemnych bez konieczności proszenia klienta.
• Europa Południowa: Włochy akceptują menu, tabliczkę, kasę lub informację skierowaną do personelu z pisemnym dokumentem i nakładają kary w wysokości od 3000 do 24 000 euro. Hiszpania wymaga informacji pisemnych, a informacje ustne dozwolone są wraz z pisemnym dokumentem. Portugalia wymaga informacji pisemnych, wizualnych lub elektronicznych. Grecja i Andora dopuszczają informacje ustne z tabliczką.
• Europa Środkowo-Wschodnia: Czechy proszą wyłącznie o informacje pisemne. Polska twierdzi, że klienci muszą być w stanie odczytać je bez pytania, a sam kod QR nie wystarczy. Słowacja stosuje numery alergenów w menu. Słowenia nakłada na firmy kary w wysokości od 6000 do 30 000 euro; Bułgaria – od 2000 do 4000 lewów.
• Bałkany i Europa Wschodnia: Serbia, Mołdawia i Czarnogóra proszą o informacje przed zakupem i przy dostawie. Czarnogóra nakłada na firmy kary w wysokości od 500 do 20 000 euro. Rosyjski SanPiN nakazuje firmom cateringowym informowanie klientów o alergenach w gotowych daniach. Turcja nadaje nazwy menu, tablicom ogłoszeń i broszurom.
• Ameryka Północna: listy krajowe USA i Kanady dotyczą żywności paczkowanej. Nie ma federalnych przepisów dotyczących menu, a poszczególne stany, prowincje i miasta mogą dodawać swoje własne.
• Australia i Nowa Zelandia: informacje muszą być okazane przy jedzeniu lub podane, gdy klient o nie poprosi.
• Azja: Japonia, Meksyk, Malezja i Singapur ustalają przepisy dotyczące alergenów w żywności pakowanej. Indie wymagają od sieci (posiadających licencję centralną lub 10 lub więcej lokali) umieszczania alergenów w menu.
• Zatoka Perska: Arabia Saudyjska akceptuje menu, wyżywienie, bilety lub przeszkolony personel. Katar wymaga podania alergenów przy każdej pozycji menu. Dubaj akceptuje etykietę, menu lub informacje na życzenie.

6. Według rodzaju działalności

Restauracja

• Tabela alergenów obejmuje każdą potrawę, dodatek, sos i napój.
• Wielka Brytania: restauracje, kawiarnie i puby, które przygotowują i pakują żywność przed złożeniem zamówienia przez klienta, muszą posiadać etykiety PPDS.
• Jeśli pracownicy przekazują informacje głosowo, wywieś ogłoszenie wymagane w Twoim kraju.

Na wynos

• Klienci składający zamówienia telefonicznie lub online muszą przed zakupem uzyskać informacje o alergenach oraz o tym, kiedy jedzenie zostanie dostarczone (przepisy UE i Wielkiej Brytanii).
• Belgia: w przypadku zamówień telefonicznych obsługa musi podać alergeny przed dokonaniem wyboru przez klienta.
• Dania: informacja na stronie internetowej dotycząca zamówień online.

Kawiarnia

• Wielka Brytania: kanapki i sałatki pakowane w kawiarniach, przygotowywane na miejscu, wymagają etykiet PPDS. Ciasta wystawione na widok publiczny bez opakowania nie są objęte etykietą PPDS.
• W wytycznych Islandii obok restauracji i piekarni wymienia się także kawiarnie.

Piekarnia / cukiernia

• Ostrożnie zaznacz orzechy i sezam: wiele przepisów i dodatków zawiera je.
• Wielka Brytania: chleb podawany na stół bez opakowania nie jest objęty PPDS. Jednak chleb, który pakujesz przed sprzedażą, może nim być.
• Belgia: każda firma sprzedająca żywność luzem, w tym piekarnie, musi podać informacje o alergenach.

Sklep z deserami / słodyczami

• Mleko, jaja, orzechy i gluten są powszechne w deserach. Sprawdź również dodatki, sosy i posypki.

Pub / bar / klub

• Norwegia: przepisy obejmują również napoje, takie jak piwo lane, cydr, koktajle, wino i smoothie.
• Wielka Brytania: puby, które pakują żywność do sprzedaży bezpośredniej, muszą mieć etykiety PPDS.

Sala społecznościowa / miejsce spotkań

• Organizatorzy imprez z ustalonym menu mogą wcześniej zapytać gości o alergie.
• Austria: ciasta domowej roboty wyrabiane na festynach strażackich i charytatywnych są zwolnione z podatku.
• Luksemburg: osoby prywatne biorące udział w wyprzedażach charytatywnych nie podlegają przepisom, jednak agencja żywnościowa zaleca podawanie informacji o alergenach.

Sklep osiedlowy / spożywczy

• Żywność pakowana samodzielnie i sprzedawana w tym samym sklepie musi zawierać informacje o alergenach.
• Polska: uwzględniona jest żywność pakowana na życzenie klienta lub przeznaczona do bezpośredniej sprzedaży.

Kuchnia szkolna/przedszkolna

• Austria: przepisy obejmują szkoły, przedszkola i szpitale.
• Francja: w przypadku zbiorowego żywienia, jeśli system rejestruje z wyprzedzeniem składniki, których odmówiła każda osoba, wówczas w momencie serwowania posiłku nie trzeba podawać żadnych informacji; rejestr należy przechowywać przez 3 lata.
• Chorwacja: wyjątek stanowią szpitale, domy opieki, żłobki i stołówki, w których prowadzone są rejestry potrzeb dietetycznych.
• Norwegia: rodzice muszą zostać poinformowani, np. o menu na przyszły tydzień.
• Belgia: w dużych kuchniach można stosować menu lub formularze z polami do zaznaczenia.

Firma cateringowa / food truck

• Wielka Brytania: PPDS może obejmować żywność z mobilnych lub tymczasowych punktów sprzedaży.
• Norwegia: stragany na targowiskach i festiwalach mogą umieszczać informacje o alergenach w pobliżu żywności lub w menu.
• Wydrukowaną kopię wykresu trzymaj w furgonetce.

Piekarz domowy

• Obowiązki związane z alergenami są takie same, jak w przypadku każdej firmy zajmującej się regularną sprzedażą żywności.
• Austria i Luksemburg przyznają wyjątki jedynie w przypadku sprzedaży prywatnej i charytatywnej (patrz wyżej: Sala wspólnotowa).

7. W jaki sposób Chef Hygiene dba o prawidłową tabelę alergenów

Chef Hygiene nie sprawdza Twoich przepisów: wprowadzasz każde danie ręcznie. Co robi:

• Tabela alergenów. Każde danie z listą alergenów Twojego kraju, oznaczone jako „zawiera” lub „może zawierać”, z notatkami i datą zaznaczenia. Wyświetlaj jako tabelę lub listę.
• Przypomnienie o ponownym sprawdzeniu. Danie niesprawdzone przez rok jest oznaczane flagą: „sprawdź ponownie, porównując z przepisem i etykietami”. Jeden przycisk rejestruje „Wszystkie dania sprawdzone dzisiaj”.
• Widok personelu na tablecie kuchennym. Obsługa dotyka alergii klienta i wyświetla dania pogrupowane jako „Niebezpieczne”, „Może zawierać” i „Bez”. Aplikacja działa offline i przypomina personelowi: „W razie wątpliwości, nie podawaj”.
• Etykiety na pakowaną żywność (w stylu brytyjskim PPDS). Przygotuj etykietę z nazwą dania, składnikami z 14 alergenami wyróżnionymi pogrubioną czcionką, datą przygotowania i datą przydatności do spożycia, a następnie ją wydrukuj.
• Porcje. Kiedy gotujesz partię dania, jego alergeny pochodzą z tabeli.
• Strona klienta. Twoja publiczna strona QR może zawierać tabelę alergenów.
• Pakiet inspektora. Tabela alergenów jest częścią pakietu, który możesz wydrukować lub udostępnić inspektorowi. Możesz pobrać ją w postaci pliku arkusza kalkulacyjnego (CSV).
• Gotowy do kontroli? Pokazuje, czy masz tabelę alergenów i ile potraw się na niej znajduje.
• Kontrola praktyczna. Pyta, czy możesz powiedzieć klientowi, jakie alergeny znajdują się w każdym daniu, oraz czy zamówienia na produkty z alergenem są przygotowywane przy użyciu czystego sprzętu. Dodatkowe pytania dotyczą lokali gastronomicznych, piekarni, lokali gastronomicznych, sklepów i szkół.
• Szkolenie. Śledź w tabeli szkoleń, kto ukończył szkolenie na temat alergenów.

8. Najczęściej zadawane pytania

Czym jest matryca alergenów?

Tabela z daniami przedstawionymi w wierszach i alergenami przedstawionymi w kolumnach. Pokazuje ona, jakie alergeny zawiera lub może zawierać każde danie, a także kiedy była ostatnio sprawdzana.

Czy matryca alergenów jest wymogiem prawnym?

Prawo wymaga podania informacji o alergenach. Nie zawsze mówi się „użyj matrycy”, ale pisemna tabela to najprostszy sposób na przygotowanie i poprawność informacji.

Jakie są 14 alergenów?

Seler, zboża zawierające gluten, skorupiaki, jaja, ryby, łubin, mleko, mięczaki, gorczyca, orzeszki ziemne, sezam, soja, dwutlenek siarki i siarczyny oraz orzechy drzewne. Obowiązują one w Wielkiej Brytanii, wszystkich krajach UE, Islandii i Norwegii.

Jakie są 9 głównych alergenów w USA?

Mleko, jaja, ryby, skorupiaki, orzechy, orzeszki ziemne, pszenica, soja i sezam. Sezam został dodany od 1 stycznia 2023 r.

Jakie są najważniejsze alergeny w Kanadzie?

Jaja, mleko, musztarda, orzeszki ziemne, skorupiaki i mięczaki, ryby, sezam, soja, siarczyny, orzechy drzewne oraz pszenica i pszenżyto: łącznie 11.

Jakie alergeny są wymagane w Japonii?

W żywności paczkowanej: jaja, mleko, pszenica, krewetki, kraby, gryka, orzeszki ziemne, orzechy włoskie i nerkowce.

Co oznacza „może zawierać”?

Alergeny nie są składnikiem, ale mogą przedostać się do żywności, na przykład ze wspólnego sprzętu. Zaznacz to literą „M” w tabeli, aby klienci mogli podjąć decyzję.

Czy mogę przekazywać klientom informacje o alergenach za pomocą głosu?

W wielu krajach tak, jeśli istnieje informacja o konieczności zapytania personelu. Wielka Brytania, Dania, Finlandia, Islandia, Szwecja, Grecja, Belgia i Andora to dopuszczają. Irlandia, Czechy, Norwegia i Luksemburg proszą o informacje pisemne.

Czy alergeny muszą znaleźć się w menu?

Nie zawsze. Wiele krajów akceptuje menu, tabliczkę, folder lub tabelę. Słowacja stosuje numery alergenów w menu, Katar wymaga podania alergenów przy każdej pozycji menu, a w Indiach sieci muszą je umieszczać w menu.

Czy kod QR wystarczy?

Nie w Polsce: klienci muszą mieć możliwość odczytania informacji bez pytania, a sam kod QR nie wystarczy. W innych miejscach sprawdź oficjalny link w wierszu dotyczącym Twojego kraju.

Czym jest prawo Nataszy?

Obowiązujące w Wielkiej Brytanii od października 2021 r. przepisy stanowią, że żywność pakowana w celu bezpośredniej sprzedaży musi mieć etykietę z nazwą i pełną listą składników, z wyszczególnieniem 14 alergenów.

Co uznaje się za „wstępnie zapakowane do bezpośredniej sprzedaży”?

Żywność pakowana w tym samym miejscu przed złożeniem zamówienia przez klienta, na przykład kanapki pakowane rano. Żywność pakowana na życzenie klienta nie jest objęta PPDS w Wielkiej Brytanii.

Czy muszę umieszczać etykiety z informacją o alergenach na żywności, którą pakuję samodzielnie w UE?

W UE żywność pakowana na miejscu i przeznaczona do bezpośredniej sprzedaży uważana jest za żywność niepakowaną, dlatego obowiązują w tym przypadku przepisy dotyczące żywności luzem obowiązujące w danym kraju (art. 44 rozporządzenia 1169/2011).

A co z dostawą i zamówieniami online?

W UE i Wielkiej Brytanii klienci muszą uzyskać informacje o alergenach przed dokonaniem zakupu i ponownie przy dostawie żywności.

Czy przepisy dotyczące alergenów dotyczą również napojów?

Tak. W Norwegii znane są nazwy piw lane, cydr, koktajle, wino i smoothie.

Jak często powinienem sprawdzać tabelę alergenów?

Za każdym razem, gdy zmienia się przepis, składnik lub dostawca, a przynajmniej raz w roku.

Co powinienem zrobić ze specjalnymi ofertami?

Sprawdź ofertę specjalną z przepisem i etykietami tego samego dnia, dodaj ją do tabeli i poinformuj o tym obsługę.

Co się stanie, jeśli podam nieprawidłowe informacje o alergenach?

Może to poważnie zaszkodzić klientowi, a Ty możesz zostać ukarany grzywną. Oficjalne kary wynoszą do 24 000 euro we Włoszech i od 6000 do 30 000 euro dla firm w Słowenii.

Czy przepisy dotyczące alergenów dotyczą małych firm?

Tak. Zasady dotyczą każdego przedsiębiorstwa spożywczego, niezależnie od jego wielkości.

Czy domowemu piekarzowi potrzebna jest informacja o alergenach?

Tak, jeśli sprzedają regularnie. Austria i Luksemburg zwalniają jedynie sprzedaż prywatną i charytatywną.

Czy w szkolnych kuchniach obowiązują specjalne zasady?

Niektóre kraje je wymieniają. Francja i Chorwacja mają wyjątki, gdzie potrzeby żywieniowe każdej osoby są rejestrowane z wyprzedzeniem. Norwegia zaleca, aby rodzice zostali o tym poinformowani.

Czy food trucki i stragany na targowiskach muszą podawać informacje o alergenach?

Tak. W Norwegii stoiska mogą umieszczać informacje w pobliżu jedzenia lub w menu. W Wielkiej Brytanii przepisy PPDS mogą mieć zastosowanie do punktów sprzedaży mobilnej.

Czy w USA wymagane jest zamieszczanie informacji o alergenach w menu restauracji?

Nie ma federalnych przepisów dotyczących menu. Stany i miasta mogą mieć własne przepisy.

Czy w Australii w restauracjach wymagane jest podawanie informacji o alergenach?

Informacje muszą być okazane przy jedzeniu lub podane klientowi, gdy o nie poprosi.

Jaka jest różnica między alergią a nietolerancją?

Alergia pokarmowa to reakcja immunologiczna, która może zagrażać życiu. Nietolerancja, taka jak nietolerancja laktozy, jest zazwyczaj mniej poważna. Twoja tabela pomoże w obu przypadkach.

Jak mogę uniknąć kontaktu krzyżowego?

Zamówienia na alergeny należy składać oddzielnie, używając czystego sprzętu i czystych rąk, a składniki alergenne należy przechowywać oddzielnie.

Czy personel powinien zostać przeszkolony w zakresie alergenów?

Tak. Personel musi wiedzieć, jak czytać tabelę, co mówić i kiedy pytać szefa kuchni. W kilku krajach, takich jak Austria, Belgia i Grecja, informacje mówione są przekazywane przeszkolonemu personelowi.

Czy mogę użyć jednego wykresu dla kilku witryn?

Tylko jeśli każda lokalizacja korzysta z tych samych receptur i dostawców. W przeciwnym razie sporządź tabelę dla każdej lokalizacji.

W jakim języku muszą być podane informacje?

Norwegia wymaga języka norweskiego, a Monako francuskiego. W innych krajach używaj języka zrozumiałego dla klientów.

Gdzie powinienem przechowywać tabelę alergenów?

W miejscu widocznym dla personelu podczas serwowania, np. na kuchennym tablecie lub wydrukowanym na ladzie, a także w Twoich dokumentach dla inspektora.

Czy mogę pobrać ten szablon?

Skopiuj tabele z sekcji 2 do arkusza kalkulacyjnego. Chef Hygiene może również wyeksportować wykres do pliku CSV.

Czy Chef Hygiene zna listę alergenów obowiązującą w moim kraju?

Tak. Wybierz swój kraj, a tabela alergenów zostanie uwzględniona na liście tego kraju.

Czy Chef Hygiene może drukować etykiety z alergenami?

Tak, etykiety w stylu brytyjskich PPDS z 14 alergenami wyróżnionymi pogrubioną czcionką, jedna etykieta na raz.

Czy ten poradnik stanowi poradę prawną?

Nie. Jest to podsumowanie z oficjalnych źródeł, sprawdzone w październiku 2026 r. Zasady ulegają zmianie, dlatego zawsze sprawdzaj oficjalny link dla swojego kraju.

9. Oficjalne źródła

• UE: Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 (informacje na temat żywności dla konsumentów)
• Wielka Brytania: Wytyczne dotyczące alergenów dla przedsiębiorstw spożywczych (FSA)
• Stany Zjednoczone: Ustawa FASTER: sezam jest dziewiątym głównym alergenem pokarmowym (FDA)
• Kanada: Alergie pokarmowe (Health Canada)
• Australia i Nowa Zelandia: Oznakowanie alergenów (FSANZ)
• Japonia: Etykietowanie informacji o alergenach pokarmowych (Agencja ds. Konsumentów)
• Każdy inny kraj: oficjalny link w odpowiednim wierszu tabeli w sekcji 5.

Chef Hygiene dba o to, aby Twoja tabela alergenów była sprawdzana, datowana i gotowa dla każdego klienta:

Download on the App Store

Get it on Google Play

Get it from Microsoft

Use it in your browser